18 marzec 2026
Czy przepisy prawa pracy nakazujące zapewnienie neutralności płciowej ogłoszeń rekrutacyjnych dotyczą wyłącznie pracodawców, czy także zleceniodawców?
Pracownicy mają prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości. Jest to jedna z podstawowych zasad prawa pracy wynikająca z art. 18(3c) § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. ‒ Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 277, ze zm.) – dalej: k.p. W myśl § 2 tego artykułu powyższe wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a ponadto inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna. W świetle art. 18(3c) § 3 k.p. przez prace o jednakowej wartości należy rozumieć prace, których wykonywanie wymaga od pracowników porównywalnych kwalifikacji zawodowych – potwierdzonych dokumentami przewidzianymi w odrębnych przepisach lub praktyką i doświadczeniem zawodowym – a także porównywalnej odpowiedzialności i wysiłku.
O jakich kwestiach związanych z wynagrodzeniem pracodawca musi poinformować kandydata do pracy i w jakim terminie powinien to zrobić?
Na podstawie ustawy z dnia 4 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy (Dz. U. 2025 r., poz. 807) do przepisów k.p. dodano art. 18(3ca), regulujący kwestie związane z obowiązkami informacyjnymi pracodawcy wobec kandydatów do pracy. Zgodnie z § 1 tego przepisu pracodawca jest zobowiązany do przekazania osobie ubiegającej się o zatrudnienie na danym stanowisku pracy (w tym osobie z niepełnosprawnością) następujących informacji:
- o wynagrodzeniu, o którym mowa w art. 18(3c) § 2 k.p., w tym jego początkowej wysokości lub jego przedziale – opartym na obiektywnych, neutralnych kryteriach, przede wszystkim uwzględniających płeć;
- o stosownych postanowieniach odpowiednio układu zbiorowego pracy lub regulaminu wynagradzania (w razie braku układu zbiorowego pracy lub obowiązywania u pracodawcy regulaminu wynagradzania).
Pracodawca musi przekazać kandydatowi do pracy informacje, o których mowa w art. 18(3ca) § 1 k.p., z wyprzedzeniem pozwalającym kandydatowi do pracy na zapoznanie się z treścią tych informacji w celu umożliwienia mu podjęcia świadomych i przejrzystych negocjacji.
Przepis art. 18(3ca) § 2 k.p. stanowi, że informacje, które pracodawca ma obowiązek przekazać kandydatowi do pracy na mocy art. 18(3ca) § 1 k.p., powinny być przekazane na jednym z poniższych etapów:
- w ogłoszeniu o naborze na stanowisko;
- przed rozmową kwalifikacyjną – gdy pracodawca nie ogłosił naboru na stanowisko albo nie przekazał tych informacji w ogłoszeniu o naborze na stanowisko;
- przed nawiązaniem stosunku pracy – o ile pracodawca nie ogłosił naboru na stanowisko albo nie przekazał tych informacji w takim ogłoszeniu ani przed rozmową kwalifikacyjną.
Wskazane informacje mogą zostać przekazane w formie papierowej lub elektronicznej.
Co istotne, ogłoszenia o naborze na stanowisko pracy oraz określenia stanowisk pracy muszą być neutralne pod względem płci. Poza tym w toku całego postępowania rekrutacyjnego pracodawca powinien zapewnić brak dyskryminacji bezpośredniej i pośredniej, w tym ze względu na płeć.
Obecnie obowiązujące przepisy prawa pracy nie przewidują sankcji nakładanych na pracodawcę w przypadku, gdy w treści ogłoszenia o naborze na dane stanowisko pracy lub w opisie samego stanowiska pracy użyje określenia wskazującego na preferowaną płeć osoby poszukiwanej na to stanowisko. Pracodawca może jednak ponieść odpowiedzialność cywilną, jeżeli osoba, która poczuła się dyskryminowana, pozwie go i uzyska odszkodowanie.
Czy w przypadku zleceniodawców obowiązek zapewnienia neutralności ogłoszeń o naborze również istnieje?
W związku z wejściem w życie analizowanych przepisów pojawiła się jednak wątpliwość, czy obowiązek formułowania ogłoszeń w sposób zapewniający ich neutralność płciową oraz neutralność określeń stanowisk pracy, dotyczy także ogłoszeń przygotowywanych przez zleceniodawców?
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że przepisy k.p., włącznie z art. 18(3ca) tej ustawy, co do zasady regulują prawa i obowiązki pracowników. Jak wynika z treści art. 2 k.p., pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Z kolei umowy zlecenia są regulowane przez przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071, ze zm.) – dalej: k.c.
Biorąc pod uwagę powyższe, należy zaznaczyć, że w przypadku ogłoszeń, w których poszukuje się zleceniobiorców, podstawą zobowiązania zleceniodawcy do sformułowania treści takiego ogłoszenia w sposób niedyskryminujący ze względu na płeć nie może być art. 18(3ca) k.p. W przypadku zleceniodawców niektórzy eksperci doszukują się podstawy takiego obowiązku w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1452). W świetle tego uregulowania nie można nierówno traktować osób fizycznych ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną w zakresie warunków podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej lub zawodowej, w tym w ramach stosunku pracy albo pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej.
Zleceniobiorca, wobec którego zasada równego traktowania została naruszona, ma prawo do odszkodowania. Powinien on uprawdopodobnić, że zleceniodawca naruszył tę zasadę. Ciężar dowodowy w zakresie udowodnienia, że do naruszenia nie doszło, spoczywa na zleceniodawcy. Zleceniodawca, który naruszy przepisy zakazujące dyskryminacji ze względu na płeć, poza odpowiedzialnością odszkodowawczą wobec zleceniobiorcy, nie podlega innym sankcjom.
Autor: Paweł Kawka, Redaktor WERBEO